Je baan verliezen is een zeer stressvolle gebeurtenis. Zeker als het maar niet wil lukken met het vinden van nieuw werk. In de nieuwe film van Park Chan-wook (Oldboy, The Handmaiden) raakt Man-su zijn baan in een papierfabriek kwijt. Door de financiële gevolgen daarvan vreest hij alles wat hem dierbaar is kwijt te raken: zijn vrijstaande huis met grote tuin en misschien uiteindelijk zelfs zijn gezin.
Vol goede moed gaat Man-su in eerste instantie solliciteren bij de andere grote papierfabrieken, maar door automatisering en buitenlandse overnames is er veel minder werk dan vroeger in deze sector. Steeds krijgt hij te horen dat hij het net niet is geworden. Om toch zijn nieuwe droombaan te vinden en om een einde te maken aan de financiële problemen maakt Man-su een bijzonder besluit: hij gaat zorgen dat er geen concurrenten meer zijn voor de door hem gewenste vacatures.
Zonder veel te verklappen over het verdere verloop van het verhaal, kunnen we wel zeggen dat na het maken van deze keuze No Other Choice omslaat van een bitterzoet drama naar een inktzwarte komedie. Park Chan-wook schotelt de kijkers een flink aantal scenes voor die ze nog lang bij zullen blijven. Niet zozeer vanwege het geweld, wat in mate aanwezig is, maar vooral vanwege de bizarre situaties waarin Man-su terecht komt. Terwijl hij zo bezig is met het uitvoeren van zijn plannen krijgt zijn vrouw natuurlijk argwaan en op een gegeven moment duikt ook de politie op.
Grote sterren in Korea
Naast het fantastische verhaal kent No Other Choice flink wat andere sterke punten. Het spel van de hoofdrolspelers (Lee Byung-hun als Man-su en Son Ye-jin als zijn vrouw Miri) is erg goed. Niet voor niets zijn beide acteurs momenteel grote sterren in Korea. Daarnaast weet Park Chan-wook een heerlijke bijpassende sfeer neer te zetten. Neem bijvoorbeeld de interieurs en de tuinen van de huizen die in de film voorkomen. Of het lome tempo van de film, waardoor er alle ruimte is voor het het verhaal zelf en de parallelle verhaallijnen.
Met No Other Choice heeft Park Chan-wook een film gemaakt die heel mooi laat zien wat de Koreaanse cinema in huis heeft. De thema’s in de film zijn daarbij universeel. Niet alleen geldzorgen en andere huiselijk leed spelen een rol, maar ook grotere zaken als globalisering en kapitalisme. Alles klopt aan deze unieke film.
