Eten zou in de basis een pure vorm van genot en voeding moeten zijn, maar in de realiteit is het voor veel mensen een complexe bron van stress en schuldgevoel. Vooral veel vrouwen worstelen met een constante haat-liefdeverhouding met voedsel, vaak aangewakkerd door de meedogenloze drang om aan een slank schoonheidsideaal te voldoen. De Amerikaanse kunstenaar Lee Price kent deze innerlijke strijd als geen ander en vertaalt deze verborgen pijn naar adembenemende, confronterende zelfportretten.
Het geheime domein van het bad en bed
In haar opvallende oeuvre onderzoekt Price de psychologie achter dwangmatig eten en het fenomeen van de ‘stiekeme eter’. Omdat de druk om in het openbaar beheerst en ‘gezond’ te eten voor veel vrouwen overweldigend kan zijn, verplaatst de drang naar troostvoedsel zich vaak naar afgesloten, intieme ruimtes. In de werken van Price zien we vrouwen (vaak is zijzelf het model) die zich hebben teruggetrokken in de veilige, afgesloten haven van hun bed of een volgelopen ligbad. Omringd door felgekleurde verpakkingen, taartjes, chips en ijs, geven ze zich in absolute afzondering over aan hun honger.
De illusie van fotografie en het perspectief
Wat het werk van Lee Price visueel zo verpletterend maakt, is haar fenomenale schildertechniek. Hoewel haar beelden op het eerste gezicht op haarscherpe foto’s lijken, zijn het in werkelijkheid uiterst gedetailleerde, fotorealistische olieverfschilderijen. Price kiest er bovendien bewust voor om haar taferelen recht van bovenaf (in vogelvluchtperspectief) vast te leggen. Dit plaatst de kijker ongemakkelijk in de rol van voyeur, maar het weerspiegelt ook perfect het psychologische ‘out-of-body’ gevoel dat vaak gepaard gaat met een eetbui: alsof je van een afstandje wezenloos toekijkt hoe je de controle over je eigen lichaam verliest.
Artistieke boetedoening en bewustwording
Price creëert deze intieme werken niet puur om te choqueren, maar als een zeer persoonlijke vorm van verwerking en zelfreflectie. Ze worstelde zelf jarenlang met een eetstoornis en omschrijft het minutieus schilderen van deze taferelen als een soort artistieke boetedoening of aflaat. Door haar eigen momenten van controleverlies zo monumentaal vast te leggen, doorbreekt ze het enorme maatschappelijke taboe rondom vrouwen, de dwangmatige behoefte aan voedsel en emotionele voeding. Het levert een serie meesterwerken op die prachtig zijn om naar te kijken, maar tegelijkertijd pijnlijk herkenbaar zijn voor velen.
📬 Niets missen van Mixed Grill?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang elke zaterdag de beste tips over kunst, cultuur en lifestyle direct in je inbox.