De Britse kunstenaar Habib Hajallie staat bekend om zijn verbluffende portretten met zwarte balpen, maar in zijn nieuwste solotentoonstelling Black & Blue laat hij de zwarte inkt voor het eerst liggen. Bij galerie Larkin Durey in Londen toont hij een serie werken in diepblauwe inkt, waarin hij een zeer persoonlijk en pijnlijk proces van rouw en genezing deelt.
Hajallie, die opgroeide in het Engelse Kent en wortels heeft in Sierra Leone en Libanon, gebruikt zijn kunst normaal gesproken om zijn eigen afkomst en andere zwarte cultuurdragers te vieren. Deze keer graaft hij echter veel dieper in zijn eigen gevoelswereld. De tentoonstelling is een directe reactie op het verlies van zijn doodgeboren dochter en de dood van zijn zus, vier jaar geleden.
Grote levensvragen
Het werk van Hajallie valt op door de ondergrond die hij kiest. Hij tekent niet op wit papier, maar op antieke bladzijden met filosofische en historische teksten, sociologische geschriften en oude landkaarten. De teksten gaan vaak over grote levensvragen, moraal en zingeving.
Door zijn eigen pijn letterlijk bovenop deze klassieke teksten te tekenen, ontstaat er een dialoog. Zijn persoonlijke verdriet wordt onderdeel van een groter, universeel gesprek over wat het betekent om mens te zijn en hoe we betekenis vinden in een wereld die door verlies onherstelbaar is veranderd.
Van zwart naar blauw
De keuze voor blauwe balpeninkt is een bewuste breuk met zijn eerdere werk. Blauw staat hier symbool voor de “onbeschrijfelijke emoties die onder de taal liggen,” zoals de galerie het omschrijft. In de serie, die veel zelfportretten bevat, zien we gezichten die wanhoop, verwarring en gevoelloosheid uitstralen, maar ook momenten van diepe zorg en tederheid.
Hajallie onderzoekt wat hij een “veranderd zelfbeeld” noemt. Wanneer je een groot verlies meemaakt, kijk je anders naar jezelf en de wereld om je heen. De figuren in zijn tekeningen lijken te zweven tussen hun oude realiteit en de nieuwe, pijnlijke werkelijkheid waarin ze moeten zien te overleven.
Kunst als medicijn
Hoewel de thema’s zwaar zijn, is de tentoonstelling niet alleen maar somber. Voor Hajallie is het tekenproces zelf een vorm van therapie geweest. Elke lijn die hij met zijn balpen zet, is een stap richting herstel. De precisie die nodig is voor zijn hyperrealistische stijl dwingt tot focus en biedt een ruimte voor loutering.
Black & Blue is een indrukwekkend bewijs van hoe kunst een toevluchtsoord kan zijn in tijden van rouw. Het laat zien dat tekenen niet alleen een manier is om de wereld vast te leggen, maar ook een manier om de pijn van het leven een plek te geven.
📬 Niets missen van Mixed Grill?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang één keer per maand de beste tips over kunst, cultuur, reizen en lifestyle direct in je inbox.