
Volgens de uitdrukking komt aan alle mooie dingen een eind. Dit is enorm van toepassing op het Borefts Bierfestival van Brouwerij De Molen in Bodegraven. Wij bezochten de 15de en tevens laatste editie van het festival en kijken met weemoed terug op al die mooie edities die we hebben bezocht én aan al die fantastische bieren die we dit jaar hebben geproefd.
Borefts is altijd op twee dagen: vrijdag en zaterdag. Wij gaan steevast altijd op zaterdag, omdat dat beter uitkomt en omdat dan de meeste vrienden ook kunnen. Zodoende reisden we met een grote groep (meer en minder fanatieke) bierliefhebbers op de zaterdag naar de allerlaatste dag van dit bierfestival ooit. Erg jammer, maar waarschijnlijk ben je wel bekend met het verhaal dat Brouwerij De Molen stopt per 1 oktober.
Er zijn vele redenen om een bierfestival als Borefts te bezoeken. Voor ons is het de combinatie van een gezellig uitje met vrienden en het proeven van heel erg goede bieren. Van te voren was er al wat voorbereidend werk gedaan via Untappd, waar een lijst met beschikbare bieren was te vinden. Ook keken we op vrijdag even op Untappd om te zien welke bieren populair waren. Daar dook al snel een biertje op met een opvallende kleur: de SCOOP – Blue Raspberry van Azvex Brewing Company uit Liverpool. Eerder hadden we thuis al een blik geproefd van de SCOOP – Mango Lassi en die was heel erg lekker. De eerste stand die dus bezochten was die van Azvex.
Lichtblauw bier
We waren ook precies op tijd. Er stond een lange rij bij Azvex met mensen die vrijwel uitsluitend voor het lichtblauwe biertje kwamen. Al snel daarna was het bier dan ook uitverkocht. Voor ons gezelschap was dit een mooie opener: een zeer makkelijke weg te drinken biertje dat qua smaak overeenkwam met het Amerikaans fruitsnoepje Gushers. Naast dat vrijwel iedereen de SCOOP erg lekker vond, ontstond ook wel een discussie over hoever dit soort Pastry Smoothies afstaan van klassieke bierstijlen. Het was meteen het eerste bewijs dat de hedendaagse bierwereld constant innoveert en grenzen opzoekt. Kortom: een mooie start.
Aangezien we wel onder de indruk waren van de rij bij Azvex gingen we met enigszins knikkende knieën richting Hill Farmstead. Deze brouwerij uit Vermont staat al heel lang bekend als misschien wel de allerbeste ter wereld. Voeg daaraan het feit toe dat hun bieren moeilijk te vinden zijn in Nederland en dat de bieren die ze mee hadden gebracht de hoogst scorende waren van het festival op Untappd en we hadden de vrees dat de rij hier nog langer zou zijn. Maar dat viel reuze mee. Misschien ook wel omdat de bieren van Hill Farmstead niet voor iedereen zijn.
Complex
Een mooi voorbeeld was de Civil Disobidience: Blend 31. Een complexe Farmhouse Ale die bestaat uit een blend van 9 verschillende bieren die tussen de 4 en 15 maanden in wijnvaten hebben gelegen. Het resultaat is zeer complex met funky boventonen, veel karakter van de wijnen en zuurtje dat niet iedereen kan waarderen. Sommigen vinden het geniaal en anderen ronduit vies. Van te voren was dit het bier met de hoogste score op Untappd, maar dat hoeft dus niet te zeggen dat het voor iedereen het allerbeste bier op Borefts was.
De porter die ze bij Hill Farmstead schonken kon over het algemeen op een betere waardering rekenen. De Birth of Tragedy is een mooie winterporter met lokaal geroosterde koffie en honing die een tijdje heeft mogen rijpen in bourbonvaten. Echt fantastisch lekker en mooi complex ondanks het relatief lage alcoholpercentage. En je ziet: na drie bier hebben we ook al drie bijzondere stijlen mogen afvinken. Dat is wat we nou zo mooi vinden aan dit soort festivals. Er valt zoveel te ontdekken. Tegelijkertijd is het ook mogelijk om bijvoorbeeld alleen maar stouts of alleen maar IPA’s te drinken. Het enige wat je steeds minder en minder ziet zijn de klassieke Belgische stijlen als de dubbel en tripel.
FOMO
Wat ook altijd een nadeel is bij een festival of nu bier, muziek of theater centraal staat: je kunt niet alles proeven (of zien). Nadat we al een paar van onze omcirkelde favorieten hadden afgevinkt was er minder druk of FOMO en gingen we langs bij brouwers waar we zeker wat van wilden proeven. Het is in zo’n geval ook dikwijls lastig om keuzes te maken. Zeker omdat we altijd proberen om te beginnen met bieren met wat minder alcohol en te eindigen met zwaardere stijlen. Alleen zijn die zware bieren met een hoog percentage vaak wel erg interessant en soms ook meer exclusief.
Na een tussenstapje bij het Canadese Badlands waar we (naar onze mening) de beste IPA’s van de dag proefden stonden we al snel in de rij bij brouwerijen als Lervig, Pühaste, De Molen en Bottle Logic voor hun beroemde en fantastisch smakende stouts en barleywines. Echt genieten dit. Daarna was het tijd om naar de molen zelf te gaan. Ooit naamgever en basis van Brouwerij De Molen, maar inmiddels ook een café, restaurant en winkel die steeds meer op eigen benen staat. We komen er een paar keer per jaar om lekker te eten met wat goede bieren erbij. En dat kon tijdens Borefts ook uitstekend.
Muziek
Bij Brouwcafe De Molen was in tegenstelling tot het festivalterrein volop plek om lekker te zitten. En er was muziek, dat vinden we ook altijd gezellig. De eerste DJ die allemaal oude singeltjes draaide was overigens vele malen leuker en sfeervoller dan de DJ die op een soort van podium een doorsnee housesetje wist neer te zetten. Als je ook kijkt naar wat voor mensen op een bierfestival rondlopen was rockmuziek was passender geweest, maar goed. Wat verder fijn is aan het terras van het brouwcafé zijn de heerlijke snacks. Zeker de bietenbitterballen zijn altijd erg lekker. Daarnaast nog bonuspunten voor het aanbod met queer-vriendelijke bieren en de bijbehorende aankleding met regenboogvlaggen. Zeker als je bedenkt wat er min of meer tegelijkertijd gebeurde in de straten van Den Haag.
Ook qua bier zaten we goed bij het café. Het zou zomaar kunnen zijn dat niet iedereen die op het festivalterrein dit doorhad, maar in het café hadden ze een groot aantal geniale bieren op tap. We genoten bijvoorbeeld van een stout uit de Barcode-serie van Moersleutel, een bourbon barrel aged Ten FIDY van Oskar Blues uit 2018, een rum barrel aged stout van Omnipollo en een fruitlambiek van Cantillon van de tap! Lekker allemaal uit proefglaasjes, zodat we veel konden ontdekken en proeven. Natuurlijk gingen we ook nog naar binnen in de winkel van het brouwcafé, waar van vrijwel elke brouwer op het festival nog wat flessen of blikken te koop waren. En we namen daarnaast ook wat potjes van de geniale sambals die ze in de keuken van het café maken mee.
Borefts 2026?
Tot slot: toen we bij het café rondliepen om wat te eten of drinken te halen zagen we een paar kleine posters met hints naar een Borefts in 2026. Zou het festival een soort van doorstart kunnen maken? Het zal ongetwijfeld in een andere vorm terugkeren, aangezien er op korte termijn huizen worden gebouwd op het terrein waar nu de brouwerij nog staat, maar de kans is aanwezig dat wij ergens in september volgend jaar toch weer van een editie van Borefts kunnen gaan genieten. We zullen in ieder geval wel De Molen gaan missen en de fantastische bieren die we van hun hebben mogen proeven. Maar we weten ook dat in Bodegraven altijd nog een mooie plek zal blijven bestaan waar we terecht kunnen voor goed bier.


