De hedendaagse Spaanse kunstenaar Paco Pomet (Grenada, 1970) heeft een volstrekt eigen niche gecreëerd in de kunstwereld. Hij staat bekend om zijn voorliefde voor absurde humor en visuele ironie. Waar veel schilders kiezen voor óf strikt realisme óf abstractie, zoekt Pomet precies de grens op waar deze twee werelden met elkaar botsen. Zijn schilderijen van olieverf zijn technische hoogstandjes die op het eerste gezicht bedrieglijk eenvoudig lijken, maar bij nadere inspectie de kijker volledig op het verkeerde been zetten.
De basis van zijn werk bestaat bijna altijd uit een klassieke afbeelding. Pomet baseert zich vaak op oude, zwart-wit fotografie uit de 19e of vroege 20e eeuw. Hij schildert deze historische taferelen—denk aan plechtige groepsportretten, serieuze landschappen of documentaire-achtige beelden—met een verbluffende precisie in grijstinten en sepia. Deze achtergronden stralen een zekere nostalgie en statigheid uit, alsof je naar een vergeten archiefstuk kijkt.
Maar Pomet laat het niet bij die historische reconstructie. Zodra de serieuze basis staat, voegt hij er een ontregelend element aan toe: iets vreemds, vaak fel in kleur, dat totaal niet in de context past. Het is een bewuste verstoring van de werkelijkheid.
Enkele sprekende voorbeelden uit zijn oeuvre illustreren deze methode perfect:
- De Cartoon-explosie: In een verstild, grijs boslandschap zien we plotseling een feloranje ontploffing of een tekstballon, alsof een stripfiguur de echte wereld is binnengewandeld.
- De Roze Wolk: Op een ander doek zien we een groep mensen in ouderwetse kleding staren naar een horizon, waar geen zon ondergaat, maar een massieve, felroze ‘kauwgombal’-wolk laag over het landschap hangt.
- Het Bloedrode Meer: Een idyllisch bergmeer in zwart-wit wordt bruut onderbroken door water dat onnatuurlijk felrood is gekleurd, wat het beeld direct een onheilspellende, maar ook fascinerende lading geeft.
Deze combinatie van grijs en grauw versus een dissonante, felle kleur is het handelsmerk van Paco Pomet. Het geeft zijn werk een onmiskenbaar surrealistisch tintje. Het is maatschappijkritisch en soms melancholisch, maar altijd met een flinke dosis humor. Pomet dwingt ons om met een nieuwe blik naar het verleden te kijken, door het letterlijk in te kleuren met de absurditeit van het heden.
📬 Niets missen van Mixed Grill?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang elke zaterdag de beste tips over kunst, cultuur en lifestyle direct in je inbox.