Fietsers zonder fiets

Fietsers behoren tot de meest alledaagse verschijningen in het straatbeeld. Maar wat gebeurt er als je het voertuig zelf plotseling uit de vergelijking wist? De Chinese kunstenaar en fotograaf Zhao Huasen beantwoordt die vraag met zijn bevreemdende fotoserie Floating. Met een flinke dosis digitaal monnikenwerk en een scherp oog voor het absurde, laat hij de zwaartekracht voor even compleet verdwijnen.

Het anker van de schaduw

Het concept van Huasen is even simpel als doeltreffend. Hij fotografeert voorbijgangers op de fiets en poetst het rijwiel vervolgens minutieus weg in Photoshop. Het geniale detail van deze fotomanipulatie zit hem echter in wat hij bewust niet weghaalt: de schaduw op het wegdek.

Doordat de schaduw van de spaken, de wielen en het frame nog altijd haarscherp op het asfalt rust, blijft de illusie stevig verankerd in de realiteit. Het brengt het brein van de kijker direct in de war; de mens zweeft, maar het licht vertelt onverbiddelijk een ander verhaal.

Een surreële choreografie

Door de fiets als logische context te verwijderen, wordt de menselijke fietshouding ineens ontzettend komisch. De geportretteerde personen zweven roerloos in de lucht met samengeknepen knuisten (waar eerst het stuur zat), een voorovergebogen rug en trappende voeten in het luchtledige. De gehaaste, doordeweekse forens verandert in de serie Floating onbedoeld in een magische pantomimespeler op onzichtbare wielen.

Geduld als gereedschap

Om deze naadloze, surreële beelden te creëren, was Photoshop alleen niet voldoende; het project vergde een enorme hoeveelheid geduld in de buitenlucht. Huasen stond urenlang langs drukke wegen om honderden nietsvermoedende, passerende fietsers vast te leggen. Pas later in de studio filterde hij de absolute krenten uit de pap: de foto’s waarop de lichaamshouding, de kleding en de lichtinval perfect samenwerkten om de illusie te perfectioneren.