David Shrigley in de Kunsthal: absurdisme om over na te denken

What the Hell Was I Thinking?

What the Hell Was I Thinking?
What the Hell Was I Thinking?

Elk kunstwerk begint met een idee. De ene kunstenaar heeft van te voren al een serieus en concreet plan, anderen werken intuïtief of hebben geen enkel plan. David Shrigley valt in die laatste categorie. Hij gaat op een impulsieve, haast naieve manier te werk en dat levert heerlijk grappige kunst op. In de expositie What the Hell Was I Thinking? in de Kunsthal geeft hij voor het eerst een soort van context aan zijn werk. Dat kijkje in het hoofd van de kunstenaar zorgt voor een heerlijk absurde tentoonstelling waarin zeker ook valt na te denken.

In de denkwereld van David Shrigley kan alles de basis zijn voor een kunstwerk. Zodoende zet hij al je zintuigen op scherp als je Hal 1 van de Kunsthal binnenwandelt. In een gang hangt een aantal ventilatoren (of beter afzuigkappen) die een irritant en monotoon geluid produceren. Shrigley kwam deze ‘Extractor’ ooit tegen op het toilet van een bronsgieterij in Schotland. Tijdens een klein of grote boodschap werd de basis gelegd voor een installatie.

Schreeuwende geiten

Door elk getoond werk min of meer uit te leggen kruip je als het ware in het brein van de kunstenaar. Deze context geeft soms duidelijkheid, zoals bij een onscherpe klok die verwijst naar de slechte ogen van Shrigley, maar in andere gevallen is en blijft het eindresultaat absurd. Neem bijvoorbeeld een kermisattractie die hij voor het pretpark Dismaland van Banksy maakte. Hierbij mag je zelf als bezoeker een poging wagen om met een pingpongbal een aambeeld om te gooien. Op de achtergrond klinkt daarbij trouwens een compilatie van schreeuwende geiten, een eigen draai van de kunstenaar aan een oude internetrage.

Natuurlijk ontbreken ook de kenmerkende illustraties van David Shrigley niet. Hij maakte een uitgebreide serie nieuwe voor deze tentoonstelling, maar er zijn ook oude van een project waar mensen via e-mail een poster voor een feest of gelegenheid konden laten ontwerpen. Door ze samen te tonen met de originele mail krijgen we ook weer een grappig beeld van de denkwijze van Shrigley.

Shrig Shop

Verder zijn er nog mislukte gitaren, een poepende danseres, vechtende pluisjes, een hoefijzer van meteoriet, een hondenspeeltje, opblaasbare objecten, foto’s van tatoeages, een rekenmachine die alleen kan aftrekken, een enorme joint én natuurlijk een filiaal van de Shrig Shop. Hier kun je een stukje van de denkwereld van David Shrighley mee naar huis nemen, een mooi aandenken en ook een goede plek om een bijzonder cadeau te vinden.

What the Hell Was I Thinking?

What the Hell Was I Thinking?

What the Hell Was I Thinking?

What the Hell Was I Thinking?

What the Hell Was I Thinking?
De tentoonstelling heeft ook een filiaal van de Shrig Shop