Een ruimtevullend portret door Bernard Pras

De Franse kunstenaar Bernard Pras is een absolute meester in de optische illusie. Hij is wereldwijd gespecialiseerd in het creëren van de zogenaamde anamorfose: een driedimensionaal kunstwerk dat uitsluitend vanuit één specifieke en zorgvuldig berekende hoek te herkennen is. Voor zijn indrukwekkende portret van de beroemde Malinese acteur Sotigui Kouyaté tilde hij deze complexe techniek naar een adembenemend nieuw niveau.

Orde in een kamer vol chaos

Wie per ongeluk de expositieruimte inloopt en niet op de juiste stip gaat staan, ziet in eerste instantie werkelijk niets logisch. Pras vulde de ruimte namelijk met een ogenschijnlijk willekeurige, chaotische berg van nietszeggende en alledaagse objecten. De installatie bestaat uit een bonte verzameling van afgedankte kledingstukken, oude lappen stof, stoelen, emmers en stukken ruw hout. Maar zodra je door de lens van de camera kijkt of exact op het door de kunstenaar gemarkeerde uitkijkpunt gaat staan, schuiven al deze losse rommelstukken plotseling magisch in elkaar.

Een visueel eerbetoon aan een acteerlegende

Vanuit dat ene perfecte perspectief verdwijnt de chaos en doemt er onverwachts een zeer realistisch en diepgaand portret op van Sotigui Kouyaté. Deze in 2010 overleden acteur, muzikant en verhalenverteller was een absolute legende binnen de Afrikaanse en Europese film- en theaterwereld. Hij won onder andere de prestigieuze Zilveren Beer voor Beste Acteur op het filmfestival van Berlijn. Door zijn kenmerkende gezicht en haardos op te bouwen uit lokale, alledaagse materialen, creëerde Pras een prachtig en uiterst respectvol eerbetoon aan deze culturele grootheid.

Een optisch spektakel in Burkina Faso

Dit immense en ruimtelijke kunstwerk werd niet in een standaard westerse galerie opgebouwd, maar was speciaal te zien in l’Institut Français in Ouagadougou, de bruisende hoofdstad van Burkina Faso. Omdat de ruimtelijke installaties van Bernard Pras altijd ter plekke worden opgebouwd uit lokaal verzamelde en hergebruikte materialen, hebben ze een prachtig rauw en vaak tijdelijk karakter. Zodra de tentoonstelling voorbij is, wordt de zorgvuldig geplaatste rommel weer opgeruimd, waarna het briljante portret uitsluitend voortleeft op de foto’s die vanuit die ene, perfect berekende hoek zijn geschoten.