De band Prostitute stond al een tijdje hoog op de lijst van bands die we moesten zien. Na lovende recensies van hun energieke optredens op Le Guess Who? en Roadburn, plus een heruitgave van hun spannende debuutalbum via Mute Records hadden we veel zin om een optreden van deze band uit Michigan te bezoeken. De kans kregen we in de Ekko in Utrecht.
Wij vinden het altijd de moeite waard om het voorprogramma te checken. Je weet immers nooit wat voor nieuw talent je ontdekt. In dit geval zagen we Coalmine Canary uit Eindhoven een intense show vol noise en mathcore op de toch al warme zaal afvuren. Al tijdens zijn allereerste woorden sprong zanger Tijs in het publiek om eigenhandig een moshpit te starten. Die intensiteit bleef de hele show aanwezig, slechts sporadisch onderbroken door gekke oneliners over zuivel door de zanger. Als het de taak is van een voorprogramma om het publiek in de juiste stemming te brengen, dan is Coalmine Canary zonder moeite geslaagd. Een heerlijke ontdekking.
Microtonaal
Even later is het de beurt aan Prostitute. Zanger Moe Kazra zet de boel meteen op scherp door te beginnen met zwaar te ademen in de microfoon. Een vreemde, maar effectieve om alle aandacht naar het podium te trekken. Wat volgt is een steeds intenser wordende show waarbij de band in straf tempo doorspeelt om de energie vast te houden. Drums en bas vormen een stevige postpunk-basis, waarbij de zang en synths van Kazra en de oosterse melodiën van de gitarist (met microtonale gitaar) zorgen voor een uniek geluid.
De muziek van Prostitute beschrijven is lastig. Iedereen haalt er iets anders uit. Namen als Maruja, Swans, Black Midi, Model/Actriz en zelfs System of a Down zingen rond. Allemaal kloppen ze deels en soms ook weer helemaal niet. Prostitute is vooral intens en zwaar, maar tegelijkertijd zeer dansbaar én exotisch. Door heavy elementen uit metal, punk en noise te vermengen met invloeden van Arabische klanken ontstaat iets nieuws dat zowel fris als dreigend is. Tekstueel geeft Moe Kazra een interessante inkijk over hoe het is om met Arabische roots op te groeien in het hedendaagse Amerika. Ook daarin is Prostitute dus net even anders dan veel andere bands.
Dansvloer en moshpit
Live dendert Prostitute door in een steeds hoger tempo en met een opgevoerde intensiteit. De ene helft van het publiek staat opperst geconcentreerd toe te kijken, terwijl de rest zich toegeeft aan een steeds groter wordende massa, die het midden houdt tussen zweterige dansvloer en wilde moshpit. Opvallend hierbij is hoe divers het publiek is. Alle leeftijden, alle kleuren en alle genders zijn aanwezig.
Mede door de intensiteit is de show wel in no time voorbij. Met het absolute hoogtepunt All Hail in de finale verdwijnt Prostitute na iets meer dan drie kwartier weer van het podium. De zaal blijft in eerste instantie vertwijfeld achter. Was dit het? Maar al snel neemt het gevoel van ‘wat we zagen was goed en spannend’ over. Even later treffen we enkele bandleden bij de merch waar ze uitgebreid de tijd nemen voor handtekeningen en een vriendelijk praatje. Wellicht op het eerste oog een scherp contrast met hun duistere show, maar tegelijkertijd een bevestiging van het feit dat Prostitute zich niet laat doorgronden.