Het komt maar zelden voor dat een kerk een expressionistisch ontwerp krijgt. De Grundtvigskerk in de wijk Bispebjerg in Kopenhagen is één van de zeldzame voorbeelden. Fotograaf Ludwig Favre legde de tijdloze schoonheid van dit bijzondere gebouw vast in een indrukwekkende fotoserie.
De visie van de architect
De kerk is het meesterwerk van de Deense architect Peder Vilhelm Jensen-Klint. Hij won in 1913 de prijsvraag voor een monument ter nagedachtenis aan de theoloog en filosoof N.F.S. Grundtvig. Jensen-Klint wilde iets creëren dat nergens ter wereld bestond: een synthese tussen de geometrische vormen van het baksteen-expressionisme en de verticale lijnen van de klassieke gotiek. De imposante westgevel, die doet denken aan een gigantisch kerkorgel, is hiervan het meest herkenbare bewijs. Na het overlijden van Jensen-Klint in 1930 nam zijn zoon, Kaare Klint, de leiding over de bouw over.
Een minimalistisch meesterwerk
Vooral de centrale hal van de kerk is adembenemend mooi. Met een lengte van 76 meter is er plek voor maar liefst 1800 zitplaatsen, wat de Grundtvigskerk de grootste kerk van Denemarken maakt. In tegenstelling tot de overdaad in veel andere Europese kerken, is het interieur hier strikt minimalistisch. Er zijn geen kleurrijke ornamenten of opvallend glas-in-lood die de aandacht afleiden. De kracht van het ontwerp schuilt in de herhaling van hoge, gewelfde pilaren en de subtiele speling van het daglicht op het metselwerk.
Zes miljoen bakstenen
De bouw was een technisch huzarenstukje dat bijna twintig jaar in beslag nam, van 1921 tot 1940. Er zijn maar liefst zes miljoen gele bakstenen gebruikt, een typisch Deens bouwmateriaal. Deze stenen werden met de hand gepolijst om de kerk een zachte, bijna zijdeachtige glans te geven. In dit zee van baksteen vormt de doopvont een subtiel contrast; dit is het enige grote element in de kerk dat vervaardigd is uit kalksteen.
Internationale inspiratie
Wie de kerk goed bekijkt, ziet de opvallende overeenkomsten met de Hallgrímskirkja in Reykjavik. Het lijkt er sterk op dat de IJslandse rijksarchitect Guðjón Samúelsson zich in Kopenhagen heeft laten inspireren door het verticale lijnenspel van Jensen-Klint, al gaf hij er in IJsland een eigen draai aan door te verwijzen naar de basaltformaties van zijn vaderland.
