Beschavingen worden herinnerd om hun monumenten, maar we begrijpen ze pas echt door te kijken naar de spullen die ze weggooien. Dit is het uitgangspunt van de Poolse kunstenaar Helena Minginowicz, die woont en werkt in Poznań. Met haar verfijnde schilderijen stelt zij onze definitie van waarde ter discussie. Haar canvas? Geen dure doeken, maar de meest alledaagse wegwerpproducten die je in elk huishouden vindt: keukenpapier, tissues, servetten en cosmetische gezichtsmaskers.
De poëzie van het wegwerpproduct
Keukenpapier is ontworpen om na eenmalig gebruik direct in de prullenbak te verdwijnen. Toch hebben deze papieren rollen vaak prachtige, machinaal geperste patronen in de vorm van bloemen of geometrische figuren. Minginowicz gebruikt die textuur als onderdeel van haar kunst. Met een airbrush brengt ze flinterdunne, doorschijnende lagen acrylverf aan op de fragiele ondergrond.
De plooien, scheuren en reliëfs in het papier bepalen hoe de afbeelding zich vormt. Gezichten verschijnen in de geperste patronen en lichamen worden onderdeel van de vouwen van het papier. Door haar kwetsbare schilderijen vervolgens vast te zetten tussen dikke platen plexiglas, geeft ze de vederlichte materialen plotseling letterlijk en figuurlijk gewicht. Ze verandert waardeloos afval in een monumentaal object.
Renaissance-idealen op een tissue
In haar beeldtaal grijpt Minginowicz terug naar de stijl van de renaissance. Ze laat zich inspireren door de expressiviteit, intimiteit en geïdealiseerde vrouwenfiguren uit die tijd, denk aan meesterwerken zoals De Geboorte van Venus van Sandro Botticelli.
Eeuwenlang werd de schilderkunst gebruikt om helden, heiligen, goden en overwinningen te vereeuwigen. Minginowicz gebruikt precies diezelfde klassieke beeldtaal om een heel andere vraag te stellen: wie verdient het eigenlijk om met waardigheid herinnerd te worden? Volgens haar zijn dat niet alleen de overwinnaars, maar is dat ieder mens. Door deze koninklijke, intieme portretten op vergankelijk papier te schilderen, herinnert ze de kijker aan de kwetsbaarheid die we als levende wezens delen met de objecten om ons heen.
Spelen met herinnering en vergankelijkheid
Het werk van de Poolse kunstenaar draait om de onstabiele natuur van beelden. Niets is permanent; herinneringen vervagen, emoties veranderen en identiteiten gaan verloren. Op haar doeken verschijnen soms ook insecten en flarden tekst die subtiel verwijzen naar thema’s als sterfelijkheid, transformatie en verval. Omdat de zachte airbrush-contouren deels in het papier lijken te verdwijnen, blijft er altijd een mysterieuze sluier over de afbeeldingen liggen. De toeschouwer wordt zo uitgenodigd om beter te kijken naar de dingen die normaal gesproken aan onze aandacht ontsnappen.
Waar te zien?
Wie het werk van Helena Minginowicz in het echt wil bewonderen, kan momenteel terecht in Warschau. Haar werk maakt deel uit van de groepstentoonstelling Let’s Face It in Galeria Lotna, die in het teken staat van hedendaagse identiteit en representatie. Daarnaast werkt de kunstenaar toe naar een solotentoonstelling in Parijs. Deze expositie opent op 8 oktober 2026 bij Galerie Prima. Updates over haar werk en een blik achter de schermen zijn te vinden op haar Instagram-pagina.
📬 Niets missen van Mixed Grill?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang één keer per maand de beste tips over kunst, cultuur, reizen en lifestyle direct in je inbox.