Architectuur is geen op zichzelf staand fenomeen. Gebouwen en publieke ruimtes zijn immers in de eerste plaats ontworpen om door mensen gebruikt en beleefd te worden. Toch toont de klassieke architectuurfotografie opvallend vaak strakke en klinische beelden van uitgestorven locaties. De Libanese fotograaf Serge Najjar, beter bekend onder zijn pseudoniem Serjios, kiest in zijn werk bewust voor een heel andere benadering.
De zoektocht naar interactie
In zijn indrukwekkende portfolio gaat Serjios juist specifiek op zoek naar de ruimtelijke interactie tussen de mens en de gebouwde omgeving. Waar veel van zijn collega’s net zo lang wachten tot een straat of plein helemaal leeg is, vormen passanten in zijn visie een onmisbaar en levendig onderdeel van de foto. Hij brengt de menselijke schaal terug in de vaak kolossale architectuur.
Eindeloos geduld of strakke regie?
Een groot deel van het mysterie achter zijn beelden schuilt in de perfecte timing. Het is voor de toeschouwer vaak niet duidelijk of de unieke situaties zorgvuldig in scène zijn gezet, of dat de fotograaf simpelweg met eindeloos veel geduld heeft staan wachten tot er toevallig iemand op precies de juiste plek liep.
Een spel van licht en lijnen
Ongeacht zijn exacte werkwijze levert het steevast adembenemende en uiterst grafische composities op. In de foto’s smelten de aanwezige personen moeiteloos samen met de strakke geometrische vormen van het gebouw. Serjios weet deze harde architectonische lijnen bovendien naadloos te vangen in een meesterlijk, en vaak sterk contrasterend, spel van licht en schaduw.
📬 Niets missen van Mixed Grill?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang één keer per maand de beste tips over kunst, cultuur, reizen en lifestyle direct in je inbox.