Er is al heel veel gezegd en geschreven over de Amerikaanse band Geese en hun frontman Cameron Winter in het bijzonder. Nu was het tijd om de band zelf aan het woord te laten. In een volgepakt Paradiso waren de verwachingen vooraf torenhoog en voelde je de spanning in de zaal. Na afloop was er maar één conclusie: Geese is een fenomeen en dit was de laatste keer dat we ze in een zaal van dit formaat konden zien.
Het draait in de verhalen rondom Geese dus vooral om Cameron Winter. Het was zijn solo-album Heavy Metal die de hype rondom zijn persoon en zijn band tot grote hoogte bracht. Het is ook bijzonder om te zien hoe langzaam de hype in eerste instantie op gang kwam. De show in Paradiso was daarvan een goed voorbeeld. Op Ticketswap waren duizenden mensen op zoek naar een kaartje, maar toen in augustus vorig jaar de voorverkoop begon, was het concert niet direct uitverkocht.
Nadat Westside Cowboy vol enthousiasme en energie de zaal had opgewarmd, begon om stipt half negen Geese aan de langverwachte show. Het gejuich bij opkomst was al direct oorverdovend. Toch sloeg de vlam pas na een paar nummers echt in de pan, nadat Winter het intro van 2122 in zijn microfoon brulde. Grote groepen mensen werkten zich naar voren in de zaal om een wilde pit te starten. Omdat het zo druk was, was dit vooral één grote deinende, springende en meezingende massa met af en toe een circle pit die openging en lekker veel crowdsurfers.
Vertrouwd en vernieuwend
Wie alles wilde meezingen had een zware taak, want elk nummer was net even anders dan op het album. Geese veranderde live in een groovende machine, waarvan het soms lijkt alsof ze slordig spelen. In werkelijkheid is dat allemaal onderdeel van wat Geese zo goed maakt. Het lijkt allemaal zo simpel wat ze doen, maar het zit vaak best complex in elkaar. Je zou kunnen spreken van gecontroleerde chaos. Het valt ook op hoe goed de individuele bandleden zijn. Als je denkt dat alles in de rockmuziek wel is gedaan, dan staat een band als deze op, die met de bekende ingrediënten toch iets nieuws en anders weet te maken. Vertrouwd en toch vernieuwend.
Daardoor ontstaat vanzelf de vraag: wat gaat Geese ons in de toekomst brengen? Blijft Cameron Winter twee paden bewandelen of komt alles uiteindelijk samen? Er zijn al heel veel grote namen genoemd om het solowerk van Winter te omschrijven. Hij zou de nieuwe Bob Dylan of Leonard Cohen zijn, maar hoe zit het dan met Geese? Daar valt wat lastiger een etiket op te plakken. Creatief zouden ze het niveau van Radiohead kunnen aan gaan tikken. Qua liveshows zien en voelen we de energie van bijvoorbeeld Talking Heads of de intelligentie van LCD Soundsystem, maar Geese klinkt beduidend anders.
There’s a bomb in my car
Een mooi voorbeeld is de afsluiter van de reguliere site: Trinidad. Live is dit nummer opgebouwd uit deels een kale groove die zijn roots in de bluesmuziek lijkt te hebben met dan plots een uitbarsting van energie terwijl Cameron Winter schreeuwt dat er een bom in zijn auto zit. Het publiek schreeuwt uit het diepst van hun ziel met hem mee.
Daarna volgt een korte blik op de toekomst van Geese door het gloednieuwe Apollo in de toegift. Het lijkt erop dat Geese kiest voor nog complexere en intensere nummers. Apollo begint rustig totdat Cameron Winter op slimme wijze zijn stem in een loop zet, waarna het nummer losbarst in wilde punk.
Geese is geen hype, dat stadium is de band allang voorbij. Het is nu alleen de vraag wat we allemaal nog kunnen verwachten. We hebben geen flauw idee welke kant het op zal gaan met zowel de band als de solo-carrière van Cameron Winter, maar we zullen het allemaal op de voet gaan volgen.
Setlist
Husbands
Cobra
Getting Killed
Islands of Men
Here My Angels Come
2122
100 Horses
Killing My Borrowed Time
Bow Down
Au Pays du Cocaineo
Taxes
Long Island City Here I Come
Trinidad
Toegift
Apollo
📬 Niets missen van Mixed Grill?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang elke zaterdag de beste tips over kunst, cultuur en lifestyle direct in je inbox.