Kunstenaars tonen foto’s op gras

Het Britse kunstenaarsduo Ackroyd en Harvey heeft een werkelijk revolutionaire en volledig biologische manier gevonden om fotografie tot leven te wekken. Ze drukken hun indrukwekkende portretten en afbeeldingen niet af op glanzend fotopapier of ruw canvas. In plaats daarvan gebruiken ze een levend tapijt van kiemend gras als basis voor hun kunst.

Schilderen met licht en chlorofyl

De techniek achter deze bijzondere kunstvorm is een geniale kruising tussen klassieke fotografie en pure natuurkunde. Het proces draait volledig om fotosynthese. Het duo smeert een verticaal doek in met een speciale mix van klei en graszaad. Zodra de zaadjes ontkiemen plaatsen ze het canvas in een pikdonkere kamer. Vervolgens projecteren ze met een extreem krachtige projector een fotografisch negatief op deze muur van gras.

Een levend fotografisch canvas

Het groeiende gras reageert direct op deze lichtbron. De grassprieten die volop in het geprojecteerde licht baden produceren veel chlorofyl en kleuren daardoor diep en donkergroen. De plekken waar het negatief het licht juist blokkeert blijven bleek en geel. Na verloop van tijd groeit het gras letterlijk uit tot een haarscherpe afbeelding met een verbluffend contrast. Van een afstandje lijkt het werk op een traditionele sepiakleurige foto, maar pas als je dichterbij komt ruik je de verse aarde en zie je de miljoenen individuele grassprietjes.

De absolute schoonheid van vergankelijkheid

Het meest poëtische aspect van deze levende foto is de onvermijdelijke tijdelijkheid. Dit is kunst die weigert om het eeuwige leven te hebben. Zodra het kunstwerk de donkere studio verlaat en in een normale galerie wordt opgehangen begint de klok te tikken. Door de gelijkmatige verlichting in de expositieruimte krijgt al het gras ineens weer overal evenveel licht. Hierdoor begint ook het bleke gras weer groen te kleuren. Het scherpe contrast zal hierdoor beetje bij beetje vervagen, totdat de toeschouwer uiteindelijk slechts een gewone, egale grasmat overhoudt.