We kennen allemaal die mix van pure spanning en opwinding als je in de rij staat voor een gigantische achtbaan of een duizelingwekkende waterglijbaan. Voor kunstenaar Alex Hutton is die fascinatie misschien nog wel groter dan voor de gemiddelde pretparkbezoeker. Er is echter één cruciaal verschil: hij zal er van zijn levensdagen niet zelf in stappen.
“Hoogtes en dat misselijkmakende gevoel van een vrije val storen me te veel om er echt van te kunnen genieten,” bekent de kunstenaar eerlijk. En paradoxaal genoeg is juist die afstandelijke blik precies wat zijn uiterst gedetailleerde olieverfschilderijen zo’n mysterieuze en vervreemdende sfeer geeft. Hutton focust zich in zijn werk volledig op de immense constructies van achtbanen en waterglijbanen, maar dan zonder de joelende mensen of de kleurrijke karretjes die over de rails razen. Wat overblijft is pure, rauwe techniek.
De kunst van het weglaten
Door de attracties te ontdoen van hun menselijke element, dwingt Hutton de kijker om op een heel andere manier naar deze stalen giganten te kijken. Hij focust zich exclusief op volume, lijnen en indrukwekkende driedimensionale rasters. Doordat hij deze golvende, industriële vormen vaak tegen een abstracte, schilderachtige achtergrond plaatst, raak je als kijker al snel je gevoel voor schaal kwijt.
Waar we achtbanen normaal associëren met jeugdige energie, gillende tieners en warme zomerdagen, transformeren Huttons doeken de attracties tot kille, bijna buitenaardse structuren. Het is architectuur teruggebracht tot de absolute essentie.
“Er schuilt een fascinerende absurditeit in veel attracties, zoals achtbanen en waterglijbanen, die ik onweerstaanbaar vind,” legt Hutton uit in een interview met Colossal. “Ze bieden een unieke mix van opwinding en angst. Het zijn sierlijke, maar tegelijkertijd imposante bewegingen door de ruimte, vol rondingen, ritme en kleur op een bizar grote schaal. Bedenk eens hoeveel materiaal, tijd, techniek en onderhoud er in zo’n constructie gaat zitten. En dat allemaal voor een ultrakort ritje, puur ontworpen om mensen door de lucht te slingeren en een gevoel van gevaar te creëren in een volledig gecontroleerde omgeving.”
Van RollerCoaster Tycoon naar het witte doek
De basis voor Huttons huidige werk ligt verrassend genoeg niet in een traditionele kunstopleiding, maar achter de computer in de vroege jaren nul. Hij beschouwt zijn schilderijen als een natuurlijke evolutie van de pc-games die hij destijds stukspeelde, zoals SimCity en RollerCoaster Tycoon.
Iedereen die wel eens een virtueel pretpark heeft gebouwd, herkent die esthetiek van world-building vanuit een vogelperspectief. Het is diezelfde scheppende blik van bovenaf die zijn verbeelding nog steeds prikkelt. Overigens beperkt Hutton zich niet alléén tot pretparken; zijn fascinatie voor geraamtes en constructies strekt zich ook uit tot bruggen, wandelpromenades en zelfs de anatomie van prehistorische wezens. Alles draait om de vraag: hoe wordt iets overeind gehouden?
Bestaande giganten als muze
Hoewel de schilderijen vaak abstract aandoen, baseert Hutton veel van zijn creaties op échte, bestaande bouwwerken.
- Foment: Dit doek is gebaseerd op een legendarische waterglijbaan in Kobe, Japan, beter bekend als de Super Whooper. Een attractie met een tragisch einde, want de glijbaan werd in 1995 verwoest na een zware aardbeving.
- Roil: De inspiratie hiervoor komt uit het Meryal waterpark in Qatar, de thuishaven van de grootste waterglijbaanconstructie ter wereld.
“Het is soms nauwelijks te bevatten dat sommige van deze constructies daadwerkelijk zijn gebouwd,” aldus de kunstenaar. “Ik probeer juist die absurditeit en de pure brutaliteit van hun bestaan op het doek vast te leggen.”
Toch gaat het hem er niet om een toeristische reproductie te maken van een specifieke locatie. De vorm, de beweging en de verhoudingen zijn veel belangrijker. “Ik zoek naar een ritme, een structuur en een kleurencombinatie die spannend genoeg is om er je tijd aan te besteden. Ik wil iets onwaarschijnlijks vinden, of iets bekends vanuit een compleet nieuwe hoek belichten. Maar,” zo geeft hij toe, “dat soort momenten zijn zeldzaam en lastig te vinden.”
Waar te zien?
De unieke blik van Hutton op onze drang naar gecontroleerd gevaar trekt steeds meer bekijks. Hij exposeert binnenkort met nieuw werk in Main Projects in Richmond, Virginia (vanaf 30 april). Daarnaast werkt de kunstenaar hard aan een grote solo-expositie bij galerie SHRINE in New York, die voor volgend jaar op de planning staat. Is Amerika even geen optie? Dat is begrijpelijk. Gelukkig deelt hij zijn indrukwekkende portfolio ook rijkelijk via zijn Instagram-pagina.
