Voor veel mensen weerspiegelt de hoeveelheid spullen die ze bezitten hun maatschappelijke succes en stabiliteit. Maar wat gebeurt er als je al je fysieke bezittingen letterlijk op één hoop gooit? De Zweedse fotografe Sannah Kvist vroeg studenten en twintigers om precies dat te doen voor haar intrigerende fotoserie All I Own (Allt jag äger). Het resultaat is een fascinerende, maar ook confronterende blik op een generatie die beduidend minder bezit dan de generaties voor hen.
Een visuele inventarisatie van een leven
Voor dit project portretteerde Kvist jonge Zweden (geboren in de jaren tachtig en negentig) in hun eigen leefomgeving. Ze kregen de opdracht om al hun persoonlijke bezittinge, van kleding en boeken tot fietsen en meubels, bij elkaar te zoeken en op te stapelen tot één compacte berg. Vervolgens poseerden de eigenaren zelf in, op, of naast deze geïmproviseerde sculptuur van spullen. Het eerste wat direct opvalt aan deze rauwe, eerlijke foto’s, is hoe verbazingwekkend weinig deze jongeren eigenlijk bezitten. De totale optelsom van hun leven past vaak moeiteloos in een kleine bestelbus.
De bittere realiteit van de woningmarkt
De reden voor dit opvallend beperkte bezit is volgens Kvist niet uitsluitend een bewuste, minimalistische levensstijl, maar bittere economische noodzaak. Deze jonge generatie groeit op in een tijdperk waarin de financiële vanzelfsprekendheden van hun ouders zijn verdwenen. Vroeger was het voor een gemiddelde Zweed haalbaar om op relatief jonge leeftijd een eigen huis of appartement te kopen. Tegenwoordig is de woningmarkt wereldwijd oververhit geraakt en zijn huizen voor starters nagenoeg onbetaalbaar geworden. Omdat veel jongeren noodgedwongen klein huren, kamers delen, of een nomadisch bestaan leiden met tijdelijke huurcontracten, is het verzamelen van veel (grote) spullen simpelweg onpraktisch.
Een spiegel voor de consumptiemaatschappij
De fotoserie legt een pijnpunt bloot dat we allemaal kennen, maar waar overheden schijnbaar nog geen structureel antwoord op hebben weten te formuleren: de toenemende kloof in kansen en vermogen. In een uitgebreid interview met het gerenommeerde Duitse weekblad Die Zeit gaf Kvist destijds verdere context over het project. Ze stelde de terechte vraag of deze ontwikkeling uitsluitend een gevaar is, of dat ons idee van status aan het veranderen is.
Is de drang naar materieel bezit voor deze generatie een achterhaald begrip geworden? Waar de generaties hiervoor status ontleenden aan auto’s, huizen en spullen, hechten moderne twintigers en dertigers noodgedwongen (of bewust) vaak meer waarde aan flexibiliteit, gedeelde economieën en ervaringen. All I Own is daarmee niet alleen een esthetisch prachtig tijdsdocument, maar fungeert ook als een vlijmscherpe visuele thermometer voor de moderne economie.
📬 Niets missen van Mixed Grill?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang elke zaterdag de beste tips over kunst, cultuur en lifestyle direct in je inbox.