Stedentrip Luik: 9 tips voor een verrassend weekend

De Belgische stad Luik heeft een best negatief imago, Vaak hoor je mensen de stad omschrijven als lelijk of saai, maar we kunnen je vertellen dat het tegendeel waar is. Luik is juist een leuke stad waar veel te zien en te doen is. Wij brachten er een weekend door voor het Week-end des Coteaux (lees ons verslag) en gebruikten de resterende tijd om de stad te verkennen. We hebben lang niet alles gezien en gedaan wat we wilden, maar hebben wel genoeg informatie verzameld om je hopelijk enthousiast te maken voor een stedentrip naar Luik. Wij gaan in ieder geval zeker nog een keer terug.

Station Luik-Guillemins

Wij reisden comfortabel met de trein naar Luik. Dat is een klein stukje vanaf Maastricht (via Brussel kan trouwens ook). Je maakt dan meteen kennis met hét symbool voor het vernieuwde Luik: station Luik-Guillemins. Dit station is ontworpen door architect Santiago Calatrava, die recent ook de Gare de Mons opleverde. Dat nieuwe station heeft Luik goed gedaan. De wijk rondom het station heeft een boost gekregen en een nieuwe boulevard tussen station en Maas staat vol met mooie nieuwbouw. Op deze plek vind je ook de plek van de gloednieuwe tram die door Luik rijdt. Zo zie je dat investeren in openbaar vervoer een stad altijd goed doet.

Voordat we van Guillemins naar het centrum reizen checken we eerst in bij ons hotel. Ibis Styles Liege Guillemins is een prima standaardhotel dat op loopafstand van het station ligt. Dat scheelt weer slepen met de bagage. Eenmaal ingecheckt besluiten we dit keer niet de tram te nemen, maar lopend naar het centrum te gaan. Volgens Google Maps is dat nog geen half uurtje. Prima te doen, zeker nadat we in de ochtend al een paar uur in de trein hebben gezeten.

Tijdens het eerste deel van de wandeling blijkt dat de Rue de Guillemins profiteert van de ontwikkelingen in de wijk. We zien veel nieuwe hippe eettentjes en een paar prachtige (banket)bakkers. Deze slaan we even over, want op het to-do-lijstje voor vandaag staat onder andere een bezoek aan de bakker die de beste Luikse wafels maakt.

Cathédrale Saint-Paul de Liège

Na de Rue de Guillemins gaat de wandeling door het Park d’Avroy waar men druk bezig is met vernieuwen en renoveren. Dit zou zomaar over een jaar ofzo een nieuwe hotspot kunnen zijn. Er staat al een mooi paviljoen met horeca in het midden. Na het park zijn we aan de rand van het centrum. Eerste stop: Cathédrale Saint-Paul de Liège of Sint-Pauluskathedraal . Als je voor de ingang van de kerk op het Place de la Cathédrale staat weet je dat alle negatieve clichés over Luik nu echt overboord kunnen. Deze stad is niet lelijk en grauw. Wij zien een bruisende stad met winkels, horeca, flanerende mensen en prachtige middeleeuwse architectuur.

De bouw van de huidige kerk begon in 1240, maar eerder stond er al in de 10de eeuw een kerk op dezelfde plaats. Eenmaal binnen valt direct het plafond op met prachtig gedetailleerde gewelfschilderingen uit 1557. Bij de kathedraal hoort ook een kruisgang waar gotische gewelven en gedempt licht door de eeuwenoude ramen voor een serene sfeer zorgen. In dit gedeelte van het gebouw vind je de Schatkamer van de kathedraal. De kunstschatten die je zien zijn overigens vooral afkomstig uit de niet meer bestaande Sint-Lambertuskathedraal. Liefhebbers van religieuze en middeleeuwse kunst komen hier aan hun trekken. Op ons maakt vooral de de reliekhouder van Karel de Stoute grote indruk.

La Cité Miroir

Door smalle, gezellige straatjes wandelen we de volgende plek die we op onze lijst hadden gezet: La Cité Miroir. Dit gebouw stond ooit bekend als Bains et Thermes de la Sauvenière en deed toen dienst als badhuis. In 1936 begon de bouw van het publieke zwembad in Bauhaus-stijl. In 1942 was het bad klaar en kon het open. Luik was in die tijd bezet door de nazi’s en die hadden niet veel op met Bauhaus, toch mocht het bad opengaan. In 2000 sloot het bad omdat het niet meer voldeed aan hedendaagse standaarden. Gelukkig bleef het gebouw bewaard en is het sinds 2014 een multifunctioneel cultureel centrum.

Je kunt in La Cité Miroir wisselende exposities bezoeken, maar het gebouw zelf blijft (terecht) de hoofdrol opeisen. Het mooie is dat je eerst twee verdiepingen naar boven moet om in de grote ruimte te komen. De mooie lijnen in het trappenhuis bouwen als het ware de spanning op. Eenmaal bij het zwembad kom je ogen te kort. Even rondlopen is het beste advies. Elk hoekje is fotogeniek.

De lekkerste wafel van Luik

Nu is het toch echt tijd om op zoek gaan naar de beste wafel van Luik. Hoewel er genoeg plekken in de stad zijn waar je een lekkere suikerwafel kunt kopen is vrijwel iedereen van mening dat je voor de allerbeste naar Une Gaufrette Saperlipopette moet gaan. De lange rij voor de deur is daarvan een indicatie. Dit is echter geen TikTok-rij zoals je in bijvoorbeeld Amsterdam ziet, want de Luikenaren zelf komen hier ook graag.

Eenmaal binnen in het superkleine winkeltje kom je ogen tekort. De toonbank zit bomvol zoete lekkernijen. Niet alleen de wafels zijn hier de moeite waard. Neem zeker ook wat soezen mee of madeleines met chocolade. De wafels zelf worden vers gebakken in een pand aan de overkant va de straat en zijn verkrijgbaar in de smaken vanille en kaneel. Die laatste is onze favoriet, maar neem gerust wat mee voor thuis/onderweg/later die dag.

We noemden al de plek in de straat waar je kunt zien waar de wafels worden gebakken, maar eigenlijk is de hele Rue des Mineurs een aanrader voor lekkerbekken. De eigenaren van Une Gaufrette Saperlipopette hebben hier ook een zaak waar ze brood verkopen en eentje met friet. Ook bij die laatste staat een enorme rij. Hier moeten we nog een keer naar terug om te proeven.

Montagne de Bueren

In 2013 maakte de Amerikaanse online krant Huffington Post een overzicht met meest extreme trappen ter wereld. Op de eerste plaats prijkt de Montagne de Bueren in Luik. Met de wafels als brandstof beklimmen we de 374 treden. Ja, dat is best een inspanning, maar we krijgen het idee dat die Amerikanen wel van overdrijven houden. Zeker omdat we de nummer twee van de lijst in Noorwegen ook wel eens hebben gedaan. Die was met 4444 treden veel pittiger.

Het mooie van de Montagne de Bueren is dat het eigenlijk een straat is. Aan beide kanten staan huizen. Dit maakt deze trap beduidend anders dan die in natuurgebieden. De trappen zijn eind 19de eeuw aangelegd om de oude stad te verbinden met de citadel op een heuvel boven de stad. Eenmaal boven heb je een mooi uitzicht over Luik en omgeving. Wie niet bang is voor een klein klimmetje en nog wat traptreden kan doorlopen naar een oorlogsmonument iets verderop voor een nog beter uitzicht.

Coteaux de la Citadelle

Sowieso zijn de hellingen rondom de heuvel waar de citadel opstaat de moeite waard om rond te wandelen. Wie de trappen van de Montagne de Bueren niet wil beklimmen kan ook via een fraaie omweg omhoog, of terug omlaag natuurlijk. De route start dan achter het Paleis van de Prins-Bisschoppen, via de pittoreske Rue Pierreuse naar boven. Bij een kruising kun je rechtsaf waarna je via een straatje met de naam Au Pèrî richting de citadel kunt wandelen. Alsnog een pittige wandeling, want je zult toch die hoogtemeters moeten overbruggen, maar net iets minder steil dan de beroemde trappen. Bovendien is deze route ook behoorlijk fotogeniek. Het laat Luik van zijn charmante, oude kant zien.

Halverwege de Rue Pierreuse kun je ook al eerder rechts door een poortje een andere fraaie wandeling maken. Je loopt dan langs delen van de citadel Coteaux de la Citadelle, langs terrassen waar het personeel van de Prins-Bisschoppen bijvoorbeeld bijen hielden en fruitbomen lieten groeien. Deze tuinen heten de Terrasses des Minimes.

Langs deze route heb je wederom een mooi uitzicht over de stad, vanuit het groen. Wie op de terrassen staat zal zich afvragen wie er toch ooit heeft bedacht dat Luik grauw, grijs en saai zou zijn. Na de terrassen vervolgt de weg door zeer smalle en steile straatjes met veel trappetjes. Aan het einde volgt er gelukkig een beloning.

Brasserie {C} 

Luik kent vele terrassen en dan bedoelen we niet degene waar we net langs zijn gewandeld, maar diegenen die bij de horeca horen. Een van de mooiste plekken in Luik om te zitten is toch wel bij bierbrouwer Brasserie {C}. Of eigenlijk twee bierbrouwers, want ook dochterbrouwerij Sauvage zit op min of meer dezelfde plek. Hier kun je heerlijk genieten van een lokaal gebrouwen biertje, maar ook prima eten. Wij deden allebei en waren onder de indruk van de experimentele bieren van Sauvage, de IPA van Brasserie {C} en het heerlijke eten. Op de kaart staan zowel typisch Luikse gerechten als gehaktballen als klassiek gerechten. Als je vervolgens het restaurant verlaat sta je weer aan de voet van de Montagne de Bueren.

De steegjes van Hors-Château

De straat waar de trappen van Bueren beginnen staat bekend als een van de mooiste in de stad. De Rue Hors-Château laat zien dat in het verleden Luik een rijke stad was. Een wandeling door deze straat is dus een aanrader, bovendien ben er er al als je de trappen gaat beklimmen of een bezoek brengt aan Brasserie {C}. Wie voorbij de ingang naar de Montagne de Bueren loopt zal aan de linkerkant een aantal steegjes ontdekken. Wie hier afslaat neemt een stap terug in de tijd. Nergens is het middeleeuwse Luik zo zichtbaar als hier. Wie zich nog verder in de veelbewogen geschiedenis van Luik wil verdiepen kan iets verderop terecht in Museum Grand Curtius.

La Boverie

Wij wandelen terug langs de oevers van de Maas en steken de Pont des Arches over naar het eiland Outremeuse. Helaas hebben we te weinig tijd om het gehele eiland te verkennen en dat de vele cafés in het bijzonder, dat moet een andere keer gebeuren. Ook slaan we het Aquarium over waar binnen een muurschildering van Paul Delvaux te vinden is. Ook dit moeten we maar doen tijdens een volgend bezoek aan Luik. Ons doel van nu – en de laatste stop van de stedentrip – is La Boverie. Dit is een mooi museum in een gelijknamig park in het zuidelijkste puntje van Outremeuse.

De vaste collectie van het museum is niet heel groot, maar wel de moeite waard én bovendien vol met verhalen. Hier ontdekken we bijvoorbeeld dat Gerard de Lairesse uit Luik kwam, dat Napoleon een portret van zichzelf schonk aan de collectie en dat het museum in het verleden een flink budget had om te shoppen op de kunstmarkt. Persoonlijke favorieten zijn een familieportret door Picasso en een iconisch werk van James Ensor: La mort et les masques. Mooi detail is dat je via een QR-code naar muziek kunt luisteren dat de curatoren bij het werk vinden passen. In dit geval zijn dat nummers van DAAU en The Fall.

Vanaf La Boverie is het nog maar een klein stukje richting station Guillemins en daarmee is de cirkel rond en onze stedentrip klaar. Bij het oversteken van de brug kijken we nog een keer over de Maas naar de stad en richten daarna onze blik op het iconische stationsgebouw. Luik is een bijzondere stad waar veel te zien en te doen is. Wij kunnen het van harte aanbevelen voor een stedentrip.