Kristof Santy presenteert solo-expositie BOLERO bij Sorry We’re Closed

Vanaf 10 september is in de Brusselse galerie Sorry We’re Closed een omvangrijke solo-expositie van Kristof Santy te zien. Met de tentoonstelling BOLERO presenteert de Belgische kunstenaar nieuwe schilderijen, tekeningen en – voor het eerst –  driedimensionale werken op koperen platen. De werken zijn verspreid over de drie verdiepingen van de galerie. Ook verschijnt er een nieuwe publicatie die dieper ingaat op Santy’s recente praktijk en beeldtaal.

De titel BOLERO verwijst naar de gelijknamige compositie van Maurice Ravel: een hypnotiserend en repetitief muziekstuk dat vanuit een bijna monotone aanzet langzaam opbouwt naar een overweldigende climax. Die voortdurende herhaling, ritmiek en accumulatie vormen een belangrijke parallel met de schilderkunst van Kristof Santy (Roeselare, 1987). Zijn werk draait minder om het onderwerp zelf dan om vorm, compositie, ritme, kleur en de manier waarop beelden zich langzaam ontvouwen en intensifiëren.

Objecten uit dagelijks leven

Santy vertrekt vanuit herkenbare motieven en objecten uit het dagelijks leven, zoals bloemen, gerechten, voertuigen, interieurs en gereedschappen. Toch overstijgen zijn werken de representatie ervan. Door een spel van compositie en perspectief, geometrische patronen, herhaling en verzadigde kleuren worden de dagelijkse voorwerpen die Santy schildert namelijk monumentaal, raadselachtig en geladen.

Het oeuvre van Santy is geworteld in volkskunst, ‘imagerie populaire’ en de traditie van de Belgische schilderkunst, maar ontwikkelt tegelijk een uitgesproken hedendaagse beeldtaal. In het werk van de kunstenaar weerklinken echo’s van Jean Brusselmans, James Ensor, Joseph Willaert en René Magritte, alsook verwantschappen met Giorgio de Chirico of Konrad Klapheck. Het gaat bij Santy echter niet om referentie of nostalgie, maar om schilderkunst als levende denkruimte.

Een belangrijk onderdeel van Santy’s werk is zijn fascinatie voor de esthetiek van het alledaagse en het vergeten object. Zoals Philippe Van Cauteren opmerkt in zijn tekst voor de publicatie, kan de kunstenaar zich verliezen in de vormelijke schoonheid van zaken die zich doorgaans in de marge bevinden: een keramisch schoorsteenfragment, een amateur-schilderij van een rommelmarkt, een religieuze sculptuur of een eenvoudig gebruiksvoorwerp. Vanuit die intense aandacht ontstaat een oeuvre dat het alledaagse niet afbeeldt zoals het is, maar transformeert tot een nieuwe beeldende werkelijkheid.

Herkenbaar en abstract

Ook het plezier van het schilderen zelf speelt daarin een centrale rol. Santy bouwt zijn beelden laag per laag op, in een directe dialoog tussen kleur, ritme en vorm. Zijn schilderijen balanceren tussen een gecontroleerde grootsheid en een bewuste naïviteit. Daardoor ontstaat een spanning tussen zowel eenvoud en complexiteit als tussen onmiddellijke herkenbaarheid en formele abstractie.

In een tijdperk van snelle digitale beeldproductie kiest Santy bewust voor schilderkunst als traag, materieel en weerbarstig medium. Zijn praktijk onderzoekt hoe beelden functioneren, hoe herinnering werkt en hoe schilderkunst nog steeds onze blik op de werkelijkheid kan herstructureren.

Over de kunstenaar

Voordat Kristof Santy zich fulltime aan de kunst wijdde, werkte hij als fabrieksarbeider. Via intensieve zelfstudie ontwikkelde hij vervolgens, als autodidact, een uitgesproken eigen beeldtaal. Sinds zijn internationale doorbraak in 2021 groeide hij uit tot een van de meest opvallende stemmen binnen de hedendaagse Belgische schilderkunst, met tentoonstellingen in onder meer S.M.A.K. Gent, ABBY Kortrijk, Kunsthaus NRW Aken, BOZAR Brussel en de Heidi Horten Collection in Wenen.

Naast de tentoonstelling bij galerie Sorry We’re Closed, die van 10 september t/m 24 oktober 2026 loopt, is Santy’s werk vanaf 2 oktober ook te zien in Bozar, in de grootschalige retrospectieve van de schilder Jean Brusselmans (1884-1953), die Santy al jaren als een artistieke gesprekspartner ziet. Voor de retrospectieve Jean Brusselmans. Schilder van nature kreeg Santy de opdracht om verloren gegane decors opnieuw vorm te geven. Het gaat om de decors die Brusselmans in 1936 maakte voor Erwartung, het expressionistische monodrama van Arnold Schönberg dat destijds werd opgevoerd in het Paleis voor Schone Kunsten.