Fotograaf Luca Battaglia voelt zich aangetrokken tot het contrast tussen stedelijke dynamiek en verlaten landschappen. Hij noemt zichzelf geen architectuurfotograaf, maar een fotograaf van plekken en leegtes. Waar hij eerder de rust opzocht in de uitgestrekte natuur van het Amerikaanse zuidwesten of in verstilde hoeken van New York, richt hij zijn lens nu op het Europese continent.
Een middeleeuwse traditie
In zijn fotoserie Ticket non remboursable portretteert Battaglia draaimolens op pleinen en in parken in diverse Europese steden. De oorsprong van deze kermisattracties gaat terug naar middeleeuwse ridderspelen. Toen die toernooien aan het einde van de zeventiende eeuw verdwenen, ontstonden aan het eind van de achttiende eeuw de eerste mechanische carrousels. Deze behielden het uiterlijk van versierde paarden en de vlaggen uit de riddertijd, en groeiden in de negentiende eeuw uit tot staaltjes van houtsnijkunst en schilderwerk.
Voor Battaglia, die opgroeide in Milaan, roepen deze attracties een sterke nostalgie op. Hij herinnert zich nog goed de draaimolen uit zijn eigen kindertijd, die inmiddels uit het straatbeeld is verdwenen. De serie begon vanuit zijn fascinatie voor carrousels als dragers van herinneringen, beweging en de verandering van de openbare ruimte.
Lange sluitertijden
In plaats van de draaimolens letterlijk vast te leggen, kiest Battaglia voor een abstracte benadering. Door gebruik te maken van sterke grijsfilters werkt hij met lange sluitertijden van twintig tot dertig seconden.
Tijdens deze belichtingstijd vervagen de draaiende paarden, figuren en decoraties tot vloeiende banen van kleur en licht. De fysieke constructie verdwijnt deels naar de achtergrond, terwijl de verlichte kap scherp blijft afgetekend. Hierdoor veranderen de bekende kermisattracties in geheimzinnige, bijna ufo-achtige lichtobjecten die boven het plein lijken te zweven.
